साहित्य
अटल प्रेम
कुमाराज सुवेदी
होइन होला, छैनौ होला, भनेजस्ती तिमी
हौ कि बरु मनको छतकी लटरम्म फल
होइन, होइन बारी ढाक्ने, हरियाली सिमी
भान्सा मेरो नजिकै छ, छिट्टै झर्नु तल ।
कहिले बस्छ्यौ टोलाएर, कहिले मक्ख परी
देख्छु फरक भई हिँड्दा, तिम्रै जिउको छेउ
ठूलो भेल भयो जीवन, चल्छ नौका तरी
मीन भई कुर भित्र, बसौं बनी लेउ ।
सम्मान छ इच्छालाई, रहर गर्न पूरा
मेरा पनि छन् केही, बुझिदिनू मनले
मुस्कानले संसार जित्छ, डाह हुन्छ छुरा
कमलको फूल हो जीवन, के गर्ला र धनले ?
कमल हो म तिम्रो बन्छु, साउन र मंसिर
अटल रहोस् हिमालजस्तै, सगरमाथा त्यो शिर ।
प्रकाशित मिति: शनिबार, मंसिर १३, २०८२ ०७:०९
प्रतिक्रिया दिनुहोस्
सम्बन्धित समाचार
सिफारिस
प्रवास
कार्टुन
भिडियो
विचार
अन्तर्वार्ता
ब्लग
